| Foto's High Tea | A'werp modewandeling | Dames en herenhoeden | Trouwhoeden | Bruidshoeden | Persoverzicht 1990-2009 | Biografie | Rekwisieten | Home |
![]() |
HOEDENSALON CRZ Hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn nodigt u graag uit voor een bezoek aan haar Hoedensalon in Antwerpen |
|
|
|
||
|
High Tea & Hoeden Passen Al vanaf 1992 presenteert Caroline in Antwerpen haar succesvolle programma 'High Tea & Hoeden Passen'. (Al meer dan 100.000 bezoekers!) Klik hier! |
||
|
|
||
|
Hoeden Verhalen: Simon Vinkenoog |
||
| Miljonair | Foto's R. Ascot |
Persbericht in 1992 |
Caroline in boek 'Ontwerpers van Oranje' (2008) |
|
Bekende, beroemde en bijzondere mensen bezoeken in Antwerpen de Hoedensalon van hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn. Haar echtgenoot de kunstenaar Jozef Bloks maakt er verslag van. Geïnteresseerd in kunstverhalen klik dan hier voor o.a. Naaktmodel in de kantine.
Simon Vinkenoog (Dichter des vaderlands) Klik op één van de namen voor een verhaal
In 2004 werd hij officieus (voor mij terecht officieel) gekozen tot Dichter des Vaderlands.
Het was circa 1970. Na de bewogen jaren zestig vond ook ik dat ik iets zinnigs met mijn leven moest gaan doen en dus besloot ik om mijn kinderwens in vervulling te doen gaan. Ik ging studeren aan de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch. Eigenlijk was ik al kunstenaar vanaf mijn geboorte maar nu wilde ik 'de technieken' leren. Mijn ouders hadden mij in dit voornemen altijd gedwarsboomd want met kunst kon je geen geld verdienen... maar goed. Ik vond al snel in Den Bosch onderdak in het huis van de ex-vrouw van de dichter Hans Vlek. Er woonden ook nog een aantal andere mensen in dat huis, we hadden een aantal gemeenschappelijke dingen en eigenlijk was het dus een soort kleine commune. In die tijd verbleef ik nog steeds vaak in Amsterdam en zodoende kende ik Simon Vinkenoog van de talloze happenings waar ik hem wel eens tegenkwam. Iemand kennen had toen (volgens mij) een hele andere betekenis dan nu. In die tijd had je ook héél veel vrienden. Overal stond de deur voor je open en vaak wist je van elkaar weinig of helemaal niets en blijkbaar was dat ook niet zo belangrijk. Ik herinner mij bijvoorbeeld dat Jules_Deelder ooit verteld heeft dat er in die tijd weer eens een onbekende bij hem thuis op de sofa overnacht had en dat hij later bij toeval ontdekte dat die persoon Jimi_Hendrix was. Dus ik bedoel maar... zo ging dat toen. Aan de keukentafel viel regelmatig de naam Simon Vinkenoog maar of Hans en Simon toen literaire vrienden of vijanden van elkaar waren was mij niet geheel duidelijk. Ik las hun poëzie en hun verhalen, er stond immers een kast van vol. De dichtbundels van Hans spraken mij wel aan maar sommige van de boeken van Simon waren voor mij toen vaak écht te zware kost. Niet te doen, zou onze Betty zeggen. Op een gegeven moment verhuisde ik weer naar een andere stad en... het leven gaat verder. Hans Vlek heb ik daarna nog wel eens een paar keer ontmoet maar Simon heb ik volgens mijn weten, nooit meer gezien. Ieder leeft zijn eigen leven. Wel las ik nog af en toe de verhalen die hij in het tijdschrift 'Bres' schreef en volgde ik natuurlijk zijn reilen en zeilen in de media. (Eigenlijk heb ik 'Vinkenoog' altijd al een bijzondere naam gevonden. Kijk... 'Arendsoog' dat spreekt voor zich maar 'Vinkenoog'? Nu is een vink een pienter vogeltje dus zullen we het daar maar bij laten, maar toch...) Zo'n twintig jaar later komt Simon Vinkenoog het Hoedencafé in Eindhoven binnengestapt. Geen steek veranderd, bij wijze van spreken. Ik ook niet (ahum). Caroline en ik hadden in die tijd connecties met een galerie en de eigenaar kwam ieder maand na een opening wel met een of andere bekende kunstenaar en zijn gevolg bij ons in het Hoedencafé naborrelen. Met heel veel liefde en plezier stond ik dan in de keuken de bitterballen te bakken en Caroline serveerde de champagne. Simon had een expositie van tekeningen/schilderijen in die galerie (ik wist niet eens dat hij schilderde?) en dit alles in het teken van zijn vijfenzestigste verjaardag (de tijd vliegt niet waar). Hij verbleef blijkbaar ergens in Eindhoven en behalve na de opening kwam hij daarna nog diverse keren al dan niet in gezelschap van zijn lieftallige vrouw bij ons op bezoek, hij kwam dan wat drinken of een broodje eten. Tijdens een van die bezoeken nam Caroline hem en zijn vrouw mee naar boven naar haar Hoedensalon op de eerste etage. Met veel belangstelling bewonderden ze haar nieuwste hoedencreaties, ze vonden het allemaal erg interessant. 'Tja... je komt als dichter niet iedere dag in het atelier van een hoedenontwerpster,' zei Simon. Op de laatste dag van zijn expositie stapten ze wederom samen het Hoedencafé binnen, ze maakten een nerveuze indruk... zij was namelijk ergens haar oorbel verloren. Nou, wij dus met z'n allen zoeken, op onze buiken zochten wij onder kasten, in kieren en gaten... je moest er wat voor over hebben maar... helaas vonden wij de voor mevrouw Vinkenoog toch blijkbaar zeer belangrijke oorbel niet terug!
Jozef Bloks 2006
Uit notities 1968 - 2006
Voor meer info over Simon Vinkenoog kijk op
wikipedia.org/wiki/Simon_Vinkenoog
Simon is helaas op 12 juli 2009 overleden.
Foto van Jozef Bloks samen met Caroline de Roy van Zuydewijn
Hoedensalon CRZ is de best bekeken hoedensite!
|
|
|||||||||||||||||||||||||
| Hoedensalon CRZ Copyrights 2005 |