HOEDENSALON CRZ

Hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn nodigt u graag uit voor een bezoek aan haar Hoedensalon in Antwerpen

High Tea & Hoeden Passen Al vanaf 1992 presenteert Caroline in Antwerpen haar succesvolle programma 'High Tea & Hoeden Passen'. (Al meer dan 100.000 bezoekers!)  Klik hier!

Koop Hoeden / Buy Hats Online

     Hoeden Verhalen: Sylvia Kristel 

               Klik hier voor een korte film!

Persbericht in 1992

Caroline in boek 'Ontwerpers van Oranje' (2008)

Prinses Irene

Laatste Nieuws!

Prinsjesdag

Bekende, beroemde en bijzondere mensen bezoeken in Antwerpen de Hoedensalon van hoedenontwerpster Caroline de Roy van Zuydewijn. Haar echtgenoot de kunstenaar Jozef Bloks maakt er verslag van. Geïnteresseerd in kunstverhalen klik dan hier voor o.a. Naaktmodel in de kantine.

Sylvia Kristel                                                                 Klik op één van de namen voor een verhaal

Voor de galerie van tekeningen/schilderijen van Vips/bijzondere personen klik op de afbeelding.

5 december, het was druk in de Hoedensalon. Misschien was het koud buiten, ik weet het niet meer  maar in ieder geval verkochten wij die bewuste zaterdagmiddag hoeden als broodjes! Tussen de bedrijven door wierp ik af en toe een blik naar buiten. Er stonden regelmatig tientallen mensen in de etalage te kijken of gewoon naar binnen te gluren en dat betekende dat een deel daarvan zo meteen wel naar binnen zou komen. 'Kom maar binnen Sinterklaasje...,' mompelde ik vrolijk in mijzelf. Op een bepaald moment stonden er een man en een vrouw voor de etalage en het leek alsof de man de vrouw aanspoorde om naar binnen te gaan maar dat zij een beetje tegenstribbelde. De man zal zoiets gezegd hebben als 'kom wij gaan een mooie hoed voor jou kopen' en de vrouw antwoordde dan weer zoiets als 'nee, dat hoeft helemaal niet want ik heb er al zoveel'. De vrouw had een soort lange regenjas aan en droeg een bril met zwaar montuur. Plotseling herkende ik haar, het was Sylvia Kristel. Een paar minuten later stapten ze naar binnen.

Ik zei ze goedendag en liet ze hun gang gaan. Bovendien had ik het druk met andere klanten. Ze keken wat rond. In mijn ooghoeken zag ik dat zij voor een spiegel een zwarte hoed ging passen en ik hoorde hem iets zeggen zo van: 'jij met je zwarte hoeden, die heb je al zoveel. Zoek nu eens een kleurtje uit!' Even later stond ze met een blauwe hoed in haar handen. Dat beviel haar vriend beter. Maar ze toonde hem  bedenkelijk het prijskaartje dat er aan vast zat. Hij wierp een zijdelinkse blik en zei dat als ze hem mooi vond, dat dan de prijs geen enkel bezwaar mocht zijn.

Toen ik klaar was met een klant, stapte ik op haar af en vroeg of ik haar van dienst kon zijn. Ze deed alsof ze niet herkend wilde worden. Dat is natuurlijk iets wat ik goed begrijp en respecteer. Als ik buiten op straat of in een publieke gelegenheid een bekend iemand tegenkom, storm ik er écht niet meteen op af voor een handtekening. Maar... als een bekend iemand of zelfs een wereldberoemd persoon als Sylvia Kristel de Hoedensalon betreedt dan ligt dat geheel anders. Dan zijn ze op mijn gebied en of ik dan al dan niet vereerd ben dat ze mijn nederig stulpje bezoeken, dat is een ander verhaal, dan spreek ik zo iemand aan of... niet! Kijk, als ik ze niet aardig vind, dan houdt het al snel op. Maar Sylvia vind ik dus heel aardig, ik heb heel wat Emmanuelles gezien (wie niet?) en bovendien was ze kort daarvoor nog in het nieuws omdat ze keelkanker had én daar gelukkig weer van genezen was.

'Ik zal je even helpen,' zei ik en terwijl ik haar vriendelijk aankeek zette ik de blauwe hoed goed op haar hoofd. Achter haar bril verscholen zich twee bijzondere ogen, die mij op een bepaalde manier onbewust zwoel aankeken. Volgens mij moest ze zo ongeveer een jaar of vijftig zijn maar wellicht door die regenjas, die bril en de ziekte die ze net achter de rug had, zag ze er ouder uit. Toch was het eerste wat ik dacht: 'nu snap ik waarom jij in al die Emanuelle films gespeeld hebt!' Ze had nog steeds enorm veel sexappeal!

Ik leidde haar naar een spiegel en zei: 'die hoed staat je heel goed Sylvia, hoe gaat het nu met je?' 'Naar omstandigheden redelijk goed,' antwoordde ze. Vervolgens zei ik: 'als je deze hoed wil, dan moet ie wel iets verkleind worden.' Samen liepen we naar Caroline die zich aan een tafeltje zette om met naald en draad, links en rechts een kleine coup aan de binnenkant van de hoed te gaan naaien. 'Dat is zo gebeurd, zei ik, Caroline is erg handig én snel.' Terwijl Sylvia daar op wachtte, kletste ik wat met haar vriend (ik vermoedde dat het Freddy de Vree was, waar ze al een aantal jaren mee samenwoonde).

'Zijn jullie een dagje in Antwerpen?,' vroeg ik hem terzijde. 'ik ben een Belg en wij wonen in Antwerpen,' antwoordde hij een beetje bits. Blijkbaar een domme vraag dus, tja... hoe kon ik dat nu weten. 'Maar jij spreekt toch Nederlands,' vervolgde ik. 'Moet ik dan 'ns effe op z'n plat Antwerps gaan klappen', zei hij toen en wat er daarna allemaal uit z'n mond kwam kon ik nauwelijks verstaan. Ondertussen had Caroline de hoed verkleind en Sylvia zette hem voor een spiegel nog eens op. 'Ja, nu zit hij lekker,' zei ze. Ik zocht een mooie hoedendoos voor haar, stopte de hoed er in en de vriend rekende af met zijn creditkaart. Aan haar gezicht te zien was ze duidelijk blij met het cadeau. Ik gaf haar een hand en wenste haar nog het allerbeste. Gearmd verlieten ze beiden de Hoedensalon.

Uit notities 2000 - 2006

Jozef Bloks

November 2006

Voor meer info over Sylvia Kristel kijk op

wikipedia.org/wiki/Sylvia_Kristel

Freddy de Vree is helaas op 3 juli 2004 overleden.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Freddy_de_Vree

Foto van Jozef Bloks samen met Caroline de Roy van Zuydewijn

   Hoedensalon CRZ is de best bekeken hoedensite!